De zachte streling van de verdwalende toerist

Nu ben je hier lichtelijk misplaatst,

gelukkig

nog lichtelijk verdoofd

ook door de nacht

en het glinsterende licht van de waardeloze clubs

sijpelt het zweet alweer langzaam naar buiten tot je linnen hemd kleeft

verblind door de glinsterende zon, ruiken zij nu je gebraden huid

het is hier zo mooi en dat wordt aan jou verspild

je reist naar huis met een diepgaande onwetendheid over deze plek

Now you are here, somewhat out of place,
cheerful
and still slightly sedated

also by the nights in the shimmer

of the empty clubs

the sweat slowly seeps

until your linen shirt is clinging to the small of your back

blinded by the blazing sun, they can smell your roasted skin

so beautiful and completely wasted on you
you travel home with a deep misunderstanding of this place